۱۵ اسفند ۱۳۹۰

کنفرانس جهانی زنان

برگرفته از تارنمای سازمان ملل متحد

Ferdinand Kintana/ Isis International, Manila

اولین کنفرانس جهانی زنان

(مکزیکوسیتی ۱۹ژوئن -تا ۲ ژوییه ۱۹۷۵)

در این نشست، روند کار معرفی و سه هدف برای تحقق تساوی، صلح و پیشرفت در دهه ملل متحد برای زنان1 (۱۹۷۶ تا-۱۹۸۵) در نظر گرفته شد. اهداف در نظر گرفته‌شده عبارتند از:

  • تساوی کامل جنسیتی و رفع تبعیض جنسیتی
  • الحاق و مشارکت تمام عیار زنان در توسعه و پیشرفت
  • افزایش سهم زنان در تقویت صلح جهانی

در این کنفرانس از حکومت‌ها خواسته شد تا برای تحقق اهداف مذکور، راهکارها، اهداف و اولویت‌های ملی لازم را تدوین کنند. در این کنفرانس همچنین مؤسسه بین‌المللی تحقیقات و آموزش سازمان ملل برای پیشرفت زنان 2 و صندوق توسعه سازمان ملل متحد برای زنان تأسیس شد که به عنوان ساختارهای سازمان ملل به تحقیق، آموزش و فعالیت‌های عملیاتی در حوزه زنان و توسعه بپردازند. در کنفرانس مکزیکوسیتی زنان نقش برجسته‌ای ایفا کردند. از میان ۱۳۳ هیأت کشورهای عضو، سرپرستی ۱۱۳ هیأت به عهده زنان بود. زنان، همچنین، تریبون بین‌المللی سال زنان3 را سازماندهی کردند که حدود چهارهزار نفر در آن شرکت کردند، و همزمان مجمعی از سازمان‌های غیر‌دولتی تشکیل دادند که از سازمان ملل بخواهد امکاناتی برای سازمان‌های غیردولتی فراهم کند که زنان بتوانند صدای خود را در روند تصمیم‌گیری‌های سازمان ملل به گوش آنان برسانند.

دومین کنفرانس جهانی زنان

کپنهاک (۱۴ تا-۳۰ جولای ۱۹۸۰)

کنفرانس کپنهاگ این واقعیت را به رسمیت شناخت که بین حقوق تضمین‌شده زنان و توانایی آنها برای بهره‌مندی از این حقوق ناهمخوانی وجود دارد. شرکت کنندگان در این کنفرانس سه حوزه را تعیین کردند که باید ملاک ارزیابی برای میزان تساوی، صلح و توسعه در هر جامعه‌ای قرار گیرد:

  • دسترسی برابر به آموزش
  • دسترسی برابر به فرصت‌های شغلی
  • دسترسی برابر به خدمات درمانی مناسب

سومین کنفرانس جهانی زنان

نایروبی (۱۵ تا ۲۶ ژوییه ۱۹۸۵)

در کنفرانس نایروبی، طبق اطلاعاتی که سازمان ملل به هیأت‌های کشورهای عضو ارایه کرد، پیشرفت‌های حاصله تنها تعداد محدودی از زنان را در بر گرفته است. بنابراین، در کنفرانس نایروبی یافتن راه‌هایی برای حل مشکلات و موانع موجود در راه تحقق اهداف دهه، یعنی برابری، توسعه و صلح، را در دستور کار خود قرار داد.

سه معیار اساسی برای سنجش میزان دستیابی به اهداف تعیین شد:

  • معیارهای مربوط به قانون اساسی و حقوقی
  • برابری در مشارکت اجتماعی
  • برابری در مشارکت سیاسی و تصمیم‌گیری

در کنفرانس نایروبی بر این واقعیت تاکید شد که برابری جنسیتی یک موضوع مجزا نیست و باید در تمامی حوزه‌های فعالیت‌ انسان‌ها لحاظ شود. بدین معنا، مشارکت زنان نه تنها در عرصه‌های مربوط به جنسیت بلکه در تمامی عرصه‌ها ضروری است.

چهارمین کنفرانس جهانی زنان

پکن (۴ تا-۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵)

اعلامیه و برنامه عمل4 پکن در چهارمین کنفرانس جهانی زنان (۴ تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵) مورد تصویب ۱۸۹ کشور قرار گرفت. این برنامه عمل تعهد بین المللی جدیدی است برای دستیابی به اهداف برابری، توسعه و صلح برای زنان در سرتاسر دنیا. به علاوه، این برنامه تعهدات پذیرفته‌ شده در دهه ملل متحد برای زنان (۱۹۷۶تا ۱۹۸۵) و همچنین تعهدات پذیرفته‌شده در سلسله کنفرانس‌های جهانی ملل متحد در دهه نود میلادی را مستحکم‌تر می‌کند.

دوازده حوزه مهمی که در برنامه عمل مورد توجه قرار گرفته، به این قرار است:

  • زنان و فقر
  • تحصیل و آموزش زنان
  • زنان و بهداشت
  • خشونت علیه زنان
  • زنان و درگیری‌های مسلحانه
  • زنان و اقتصاد
  • زنان در قدرت و تصمیم‌گیری
  • سازوکارهای نهادی برای پیشرفت زنان
  • حقوق بشر و زنان
  • زنان و رسانه
  • زنان و محیط زیست
  • دختر بچه‌ها

برنامه عمل، اهداف استراتژیک را تعیین می‌کند و اقداماتی را که باید توسط حکومت‌ها، جامعه بین‌الملل، سازمان‌های غیردولتی و بخش خصوصی انجام شود، مشخص می کند.

بیست و سومین اجلاس ویژه مجمع عمومی

نیویورک (۵ تا-۹ ژوییه ۲۰۰۰)

پنج سال پس از برگزاری کنفرانس پکن، اجلاس ویژه سازمان ملل متحد در ژوییه ۲۰۰۰ فرصتی در اختیار کارشناسان گذاشت تا تجربیاتشان را با هم تبادل و مقایسه کنند، تجدید عهد کنند، تعهدات جدیدی را به عهده بگیرند و همچنین موانع موجود و رویه‌های مناسب را برای اجرای برنامه عمل بررسی کنند.

چهل و نهمین جلسه کمیسیون وضعیت زنان

نیویورک (۲۸ فوریه - تا ۱۱ مارس ۲۰۰۵)

دولت‌های عضو سازمان ملل متحد در بیانیه سياسی مصوب بيست و سومين اجلاس ويژه مجمع عمومی اين سازمان در ژوییه ۲۰۰۰ متعهد شدند که "به طور مرتب اجرای برنامه عمل پكن را ارزیابی کنند تا درست ده سال بعد از تصویب این برنامه، یعنی در سال ۲۰۰۵، تمام طرفین درگیر دور هم جمع شوند تا میزان پیشرفت را ارزیابی کنند و راهبردهای جدیدی را، در صورت توافق، اتخاذ کنند."

بازبينی و ارزيابی اجرای اعلاميه و برنامه اقدام پكن مصوب چهارمين كنفرانس جهانی زنان (پكن، ۱۹۹۵)، و ماحصل بيست و سومين اجلاس ويژه مجمع عمومی (۲۰۰۰)، در برنامه چند ساله کار كميسيون مقام زنان برای چهل و نهمين اجلاس آن در مارس ۲۰۰۵ تصویب شد. اين كميسيون به دو موضوع رسيدگی كرد:

  • "بازبينی اجرای برنامه عمل پكن و اسناد حاصل از بيست وسومين اجلاس ويژه مجمع عمومی"؛ و
  • "چالش‌های كنونی و استراتژی‌های آينده‌نگر برای پيشرفت و توانمندسازی زنان و دختران".

بازبينی و ارزيابی كميسيون بر اجرای برنامه در سطح ملی متمرکز بود و دستاوردها، کمبودها و چالش‌ها را شناسایی کرد و ملاکی فراهم کرد برای شناسایی حوزه‌هايی كه اقدامات و ابتكارعمل‌ها، در چارچوب برنامه عمل و نتايج اجلاس ويژه (پكن + ۵) نیاز فوری‌تری برای اقدامات بیشتر داشتنند.

  • 1. United Nation Decade for Women
  • 2. International Research and Training Institute for the Advancement of Women (INSTRAW)
  • 3. International Women's Year Tribune
  • 4. Platform for Action

Copyright © Reprinted by Permission from the United Nation Committee on Outcomes On Gender And Equality
http://www.un.org/en/development/devagenda/gender.shtml

سوژه ها

Coming soon
اردیبهشت ۱۳۹۱
Coming soon
فروردین ۱۳۹۱
Coming soon
اسفند ۱۳۹۰
Coming soon
بهمن ۱۳۹۰